ŞARBON NEDİR? NASIL BULAŞIR? BELİRTİLERİ VE TEDAVİSİ

Şarbon Hastalığı? Şarbon Nedir? Şarbon Nasıl Bulaşır? Şarbon Nasıl Bir Hastalıktır?  Şarbon Belirtileri Nelerdir? Şarbon Tedavisi Nelerdir?

Sporlu bir bakteri olan Bacillus anthracis adlı mikrobun neden olduğu hastalık. Şarbon, halk arasında çoban çıbanı ve kara kabarcık olarak da bilinir. Çoğunlukla sığır, koyun, keçi, deve, antilop ve diğer otçul hayvanlarda görülmekle beraber hayvanlar veya infekte hayvan dokuları ile temas edildiği takdirde insanlarda da görülebilir.

Hastalık daha çok rutubetli ve sıcak alanlarda, bataklıklarda ortaya çıkar. Önleyici tedbirler alınmadığı takdirde büyük kayıplara yol açabilir. Bacillus anthracis sporları toprakta, sularda ve merada otlar üzerinde 50-60 yıl kadar canlı kalabilir ve bu alanlar enfeksiyon kaynağı teşkil ederler.

Hayvanlarda vücut ısısı yükselir, dalak şişer, kan, katran gibi koyu renk alır ve pıhtılaşmaz. Olen hayvanların insanlar tarafından veya merada bırakılarak yırtıcı hayvanlar tarafından parçalanması; kuşlar, yağmur ve sel sularıyla taşınması sonucunda şarbon yayılır. Kan emici sinekler de hastalığı yayan diğer bir unsurdur.

Şarbon mikrobu insanlarda ortası siyah, çevresi cerahatli yaralar oluşturur.

Hastalık; hayvanlarda sendeleme, solunum güçlüğü, ayakta duramama, titreme ve halsizliğe sebep olur; süt veriminde azalmaya, gebe olanlarda ise yavru düşürmeye yol açar. Vücut ısısı artar ve kısa sürede ölümle sonuçlanır. Olen hayvanlarda ölümden hemen önce ve sonra ağız, burun ve makattan kanlı bir akıntı gelir.

 

Şarbon insanlarda daha çok bir meslek hastalığı olarak; hayvanlarla temas halinde bulunan köylülerde ve dericilerde görülür. Deri şarbonu ve iç organ şarbonu olarak ikiye ayrılır. Bacillus anthracis mikrobunun insanlara deri yoluyla bulaşması durumunda, ortası siyah, çevresi cerahatli yaralar oluşur. Bu iltihaplı yaralar, derinin açık kaldığı yüz, burun, el ve ayaklarda görülür. Çapı 6-9 santimetreye kadar ulaşır.

Hastalığın başlangıcında baş ağrısı, halsizlik ve iştahsızlık vardır. Buradaki ödemin kan dolaşımına karışması ile de kan zehirlenmesi (sepsis) ve iç organ lezyonları ortaya çıkar. Şarbon mikrobuna sahip olan et veya diğer yiyeceklerin yenmesi ise ağır bağırsak hastalıklarına yol açar. Şarbonun insandan insana bulaşması söz konusu değildir.

Şarbonun önlenmesinde en etkin tedavi “kristal penisilin”dir, ayrıca etkili başka antibiyotikler de bulunur. Tedavinin başarılı olabilmesi için tedaviye mümkün olan en kısa sürede başlanır. Şarbonlu olduğundan şüphelenilen veya şarbondan ölen hayvanlar asla kesilmemeli ve yüzülmemelidir.

Şarbon olduğu tespit edilen hayvanların mümkünse yakılarak imha edilmesi, 2 metre derinliğindeki çukurlara sönmemiş kireç dökülerek gömülmesi gerekir. Hasta hayvanların bulundukları yerler ve taşındıkları nakil vasıtaları temizlenmeli ve dezenfekte edilmelidir.

Şarbon aynı zamanda biyolojik silah olarak da kullanılan bir mikroptur. Biyolojik terör amaçlı kullanılan şarbon mikrobu, laboratuvar-da özel olarak üretilip toz haline getirilebilecek özelliğe sahiptir.

Bu Konuyu Sosyal Medyada Paylaş

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz


Yukarı Çık